DARK SUNS-GRAVE HUMAN GENUINE
H αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα με την καλύτερη διάθεση ν’ ακούσω τον νέο δίσκο των Dark Suns μιας που με είχαν απασχολήσει και στο παρελθόν θετικά. Μια μπάντα που φτιάχνει ένα μωσαικό με ηχοχρώματα απ’ τους Pain of Salvation και Porcupine Tree κυρίως, αλλά δεν διστάζει να προσθέσει λίγη απ’ την μελαγχολία των Anathema και Opeth, ψάχνοντας παράλληλα την Tool προσέγγιση.
Το εξώφυλλο δεν είναι και το καλύτερο που μπορεί να σου τύχει για πρώτη επαφή, αφού το θεωρώ κακόγουστο αλλά τέλοσπάντων…Το instrumetal “Stampede” που ανοίγει τον δίσκο δίνει σκυτάλη στο “Flies in the amber” το οποίο φαίνεται επηρεασμένο από Tool στο στυλ και Dead Soul Tribe καθότι χρησιμοποιούν φλάουτο. Το “Thornchild” είναι ένα slow κομμάτι που κυλάει πολύ ήρεμα και έχει ένα συναισθηματικό refrain. Μέχρις εδώ όλα καλά. Από εδώ όμως αρχίζει να γίνεται κάπου κουραστικό το πράγμα κι αυτό δεν προκύπτει για κάποιον που ακούει πρώτη φορά τον δίσκο αλλά για καμιά δεκαριά φορές. Αν δεν βαρεθείτε από την πρώτη ακρόαση και θέλετε να εμβαθύνετε στον ήχο του συγκροτήματος, θα ανακαλύψετε πως με δυσκολία θα παρακολουθήσετε τα υπόλοιπα τραγούδια. Τα “Rapid Eyes Moment” και “Amphibian Halo” έχουν καλές ιδέες αλλά δεν κάνουν την διαφορά. Δεν είναι ιδιαίτερα δαιδαλώδη και πολύπλοκα, έχουν πιάνο, samples και ακουστικές κιθάρες αλλά μου φάνηκαν ρηχά. Τα εναπομείναντα κομμάτια πέρασαν και δεν ακούμπησαν.
Οι Dark Suns είναι καλοί μουσικοί αλλά κάπου γίνονται βαρετοί. Οι συνθέσεις μοιάζουν να επαναλαμβάνονται κατά την διάρκεια της ακρόασης, το παίξιμο είναι άνευρο και το μεγάλο μειονέκτημα είναι πως δεν έχουν ξεσπάσματα παρά μόνο ελάχιστα brutal φωνητικά αραιά και που. Δεν ομιλώ για επιθετικότητα αλλά διακυμάνσεις στις διαθέσεις και στα ηχοχρώματα, ειδικά για το είδος που παίζουν κρίνεται απαραίτητο.
Το Grave Human Genuine φλερτάρει με το νέο κύμα του prog, αλλά σε καμία περίπτωση δεν κοντράρει μεγάλα συγκροτήματα ούτε γίνεται ενδιαφέρον, ενώ δεν σε προκαλεί να το βάλεις στο στερεοφωνικό . Κυλάει πλαδαρά και χαλαρά απ’ τα ηχεία και σου δίνει την αίσθηση πως έχεις να κάνεις με Pain of Salvation δεύτερης κατηγορίας. Κρίμα.
THE PIT: 6/10
Υποβολή απάντησης